Dünya Emekçi Kadınlar Günü, ilk kez 8 Mart 1857 yılında ABD’de bir tekstil fabrikasında daha iyi çalışma koşulları ve eşit işe eşit ücret talebinde bulunmak için greve giden kadın işçilerin fabrikaya kilitlenmesi, arkasından da çıkartılan yangında fabrikada 129 kadın işçinin ölmesi ile gündeme geldi. Kadın hakları mücadelesinde 1975 yılı büyük önem taşır. Çünkü; Birleşmiş Milletler 8 Mart gününü Dünya kadınlar günü olarak kutlamaya başladı. İki yıl sonra 1977 yılında Birleşmiş Milletler genel toplantısında kadın hakları, uluslararası barış günü olarak kabul edildi.Bu kabulun altında iki temel neden yatmaktadır.

1- DÜNYA BARIŞININ KORUNMASI

2-SOSYAL GELİŞİM VE TEMEL İNSAN HAKLARININ KULLANILMASI İÇİN KADINLARINDA KENDİLERİNİ GELİŞTİRMELERİNE OLANAK TANINMASI GEREKSİNİMİYDİ

8 Mart, kimi  çevrelerce kabul edilen salt "kadın günü" ya da "dünya kadınlar günü" değildir. Kapitalizm koşullarında çalışan, emek-gücünü en elverişsiz koşullarda satan emekçi kadınların günüdür. İşçi sınıfının kapitalizme ve sömürü düzenine karşı kavgasının da bir simgesidir. Bir başka deyişle, 8 Mart, çalışan, emekçi kadınların sömürüye karşı mücadele günüdür.

Öte yandan, Cumhuriyetimiz kurulduktan sonra Mustafa Kemal’in “DÜNYADA HİÇBİR MİLLETİN KADINI ‘BEN ANADOLU KADININDAN DAHA FAZLA ÇALIŞTIM, MİLLETİMİ KURUTULUŞA VE ZAFERE GÖTÜRMEKTE ANADOLU KADINI KADAR GAYRET SARFETTİM’ DİYEMEZ” düşüncesi kendini göstermiş önce seçme ve seçilme hakkı daha sonra hukuk önünde eşitlik, mülk edinme, eğitim gibi ciddi ilerlemeler kaydedilmiş; öğretmen, doktor, avukat, öğretim görevlisi, mühendis, pilot gibi hiçbir İslam ve bazı batı ülkelerinde olmayan kadınların yetişmesi sağlanmıştır.

Fakat, çok partili yaşama geçildikten sonra bu gelişmeler yavaşlatılmış, hatta tersine çevrilmeye çalışılmıştır. Öyle ki; kadın, eğitimden yoksun bırakılmaya, iş gücü içinde geri bırakılmaya, düşük ücrete, doğurganlığı bahane edilerek işten çıkarılmaya, sosyal ve kültürel hayattan itilip evine kapatılmaya, töre yada namus cinayeti diye perdelenerek cinsiyetinden dolayı aşağılanmaya, dövülmeye, katledilmeye çalışılmıştır. Bugünde bu olumsuz durum sürdürülmek istenmektedir.

Buna karşın, günümüzde demokratik kitle örgütlerinin mücadelesi de azımsanmayacak şekilde sürüyor. Tekel işçilerinin onurlu mücadelesi bu anlamda bize örnek teşkil ediyor ve yol gösteriyor. Dolayısıyla, yaşamın her alanında örgütlenmek sosyal, siyasal ve kültürel yaşamın içinde yer alarak örgütlü mücadelemizi sürdürmeliyiz..

Haklarımıza daha bir bilinçle sahip çıkmalıyız..

ADD Edremit Şubesi, CKD Edremit Körfez Şubesi, TÜED Emekliler Derneği, KED Emekliler Derneği, Pir Sultan Abdal Derneği, İDA Eğitim, Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği, GÜMÇED Edremit Körfez Şubesi, ZEYDER, ZEYKUSAD, ZEYTUR, CHP Zeytinli Belde Teşkilatı, MHP Zeytinli Belde Teşkilatı, DSP Zeytinli Belde Teşkilatı, ZEYTİNLİ BELEDİYESİ adına.